گواتانی نام
تبد ءُ لِوار کہ اے گْوات سکّیں گرم ءُ سوچوکیں گْوات اَنت کہ ماں گرماگ موسم ءَ کشّ انت ءُ دیم ءَ سوچ اَنت کہ اے گْواتاں

,, لُک ءُ لِوار ,, ءُ تبد ءُ دْرُچک ءُ گرمگوات,, ھم گْوش اَنت

لِوار گرم اِنت ءُ سوچوک بلے تبد ھنچُش کہ ,,گوریچ ماں زمستان ءَ تپ ءُ کُلّگ ءُ پشّانک دنت,,

تبد ھمے پیم مردم ء,,َ گرم جن,, کنت ءُ تپ ءُ گرماگی کُلّگ دنت کہ مردم سکّ دلسیاہ ءُ نگیگ بیت

گوریچ : سکّیں سارتیں گْواتے کہ چہ کُتب ءَ کیت

ماں زمستان ءِ موسم ءَ کشّ ایت

تَپ ء ُکُلّگ ءُ لمپوشک اے گْوات ءِ سوگات اَنت دست ءُ پاد ءُ دپ ءُ دیماں ھنچُش ھشک ءُ کَروشک کنت کہ رنگ اِش بدل بیت

شمال:

شمال یک گْواتے کہ چہ گوریچانی نیمگ ءَ کیت دنز ءُ لوڑ کنت ءُ نہ وشّیں گْواتے ھنچُش کہ دنز ءُ لوڑ ئِے مردم ءَ دلسیاہ کن اَنت اے گْوات ءِ بْرمش ءُ توار ھم گوشاں نہ وشّ اِنت

جھلگْوات:

یک نرم ءُ لھمیں گْواتے چہ روبرکت ءَ کشّ ایت

سرگْوات:

ھم یک نرم ءُ لھمیں گْواتے کہ جھل گْوات ءِ چپ اِنت ءُ چہ رودراتک ءَ کیت

زرگْوات:

چہ کُتب ءُ روبرکت ء َ ءُ زر ءِ پشت ءَ چہ کیت

پمیشکا وشّ ءُ دلتبیں گْواتے

کَوْش:

گواتے کہ چہ سُھیل ءُ رودراتک ءَ کَیت ءُ گرماگ ءَ سارت ءُ وشّ انت

,, کَوش کشّ ایت ءُ نود ملیباری,,

نمبیگ:

یک گْواتے ءِ نام اِنت کہ چہ نمبیگان ءُ زر ءِ نیمگ ءَ کیت ءُ اگاں آزمان ءَ ھَور ءُ جمبرے بہ بیت نمبیگ جمبراں بادین ایت ءُ پہ گْوارگ ءَ برابر ءُ تیار اِش کنت

,, نمبیگ کوکراں بادین ایت

روچ آساں دْرد گْوارین اِیت

گوریچ کوکراں شنگین اِیت,,

لُوڑ:

ھمے پیم کہ چہ نام ءَ پدّر انت ئِے یک گْواتے کہ دنز ءُ لُوڑ کنت ءُ برے برے آزمان ءَ کہ ھچ ھَور نیست بلے لُوڑ کہ بہ بیت ھمے لُوڑ توک ءَ جمبر بَد اَنت گْوارگ بنگیج بیت اے گْوات ءِ پرک گوں شمال ءَ ھمیش اِنت کہ شمال ءَ ھَور گون نیست بلے لُوڑ ءَ ھَور ءِ شَکّ ءُ گمان باز ھست

پیتکُک:

یک گِرد گْواتے کہ چہ زمین ءِ پشت ءَ پہ تیزی پر ترّ ایت ءُ ھما جاگہ ءَ دیم پہ برز ءَ چست بیت ءُ ھرچ پیمیں سبکیں چیزے چُشکہ کاگد ءُ گُد ءُ پُچ اشاں گوں وت چست کنت ءُ بارت

وھدیگاں گْوشتگ پیتکُک ءَ جن گون اِنت ءُ ھرکس پیتک ءِ توک ءَ بہ کپ ایت آ کس زَلَبیگ بیت,, چے راست چے دروگ,,

پیتکُک ءَ داشت نیست ءُ زیت گار بیت بلے لُوڑ ءُ شمال دیر ءَ دار اَنت

روچ آساں:

اے گْوات چہ رودراتک ءَ کیت بلے ھما وھد ءَ کَشّ ایت کہ آزمان ءَ جمبر سْیَہ ترّ اتگ اَنت ءُ پہ گْوارگ ءَ آھیزگ اَنت ءُ سلاھے دلمانگ اَنت چُشیں وھداں اگاں روچ آسان ءِ گْوات اش چیر بہ کپ ایت بزاں کہ دْرد ءُ شرتگ بنگیج بیت

برز ءَ گْوشتگ ات کہ :

,, روچ آساں دْرد گْوارین ایت,,

سْیَہ گْوات :

اے ھما توپانیں گْوات اِنت کہ سیاہ ءُ تھار اِنت ءُ دنز ءُ ھاک گون انت ئِے ءُ درچک ءُ داراں پْروش ایت ءُ نُکسان دَنت ءُ اے گْوات ءَ مَرز ءُ نادراھی گون اِنت ءُ بدیں بُوّے کنت ءُ چمّ ءُ پونزاں پُرّ ھاک ءُ دنز کنت

آھِرّ:

اے ھما گْوات اِنت کہ ھَور ءِ وھد ءَ کیت ءُ ھَور ءَ شرتگ کنت ءُ ماں زر ءَ بوجیگ ءُ یکداراں نگیگ ءُ ناچگی کنت

سمین:

گرماگ ءَ سُھب سر ءَ ھما وشّ ءُ سارتکیں گْوات اِنت کہ وھداں کہ مردم ڈَنّ ءَ وپتگ اَنت گُڑا سمین ءَ پہ پاد آیگ ءَ نہ اشتگ گیشتر بھارگاہ ءَ سھبانی سر ءَ کَش ایت

سوسدِرّ ءُ کوکُر تراکین:

اے گْوات ھم موسمی گْوات اَنت کہ اولی مچّانی کوکُر ءِ آرگ ءَ چہ پیش کیت ءُ مچّاں چہ زمستانی واب ءَ آگاہ کنت پہ کوکُر ءِ آرگ ءَ ءُ کوکُر تراکین ھم ھمے پیمیں گْواتے کہ چہ مچّانی کوکُر ءِ آرگ ءَ رند کش ایت ءُ کوکران ءِ تراکین اِیت ءُ اے دگہ درچک ءُ داراں پہ ھزّام ءُ ھتم ءَ آگاہ کنت

لمپش سوچ:

اے ھم یک سارت ءُ ترندیں گْواتے کہ مچّ بُرّ ءَ ءُ رند کہ جوھاناں ناہ اِش مَتَگ اَنت ءُ رند ءَ چشکہ لمپش ھُشک بیتگ اَنت اے گْوات ءِ کشّگ ءِ موسم اِنت کہ وھداں لمپش اش سوتکگ ءُ وت ءَ گرم اش داتگ

سردیانی موسم ءِ اول سر ءَ اے گْوات ءَ کشّ اِتگ

پَشّگ:

اے گْوات ھنچُش کہ تبد ءُ لِوار ءَ سوچوک اِنت ءُ سکّ گرم اِنت بلکیں ھم گیشتر

چہ پنجگور ءِ نیمگ ءَ کیت

پَنَہ ری:

اے گْوات ھمے سوسدِرّ ءُ کوکرتراکین ءِ موسم ءِ گْوات اِنت کہ وھدی زمانگاں کہ دست آپ ءُ لانکبوج ءِ جاگہ نہ بیتگ مردم بے وس بیتگ اَنت کہ پہ سھرا ءَ بہ رو اَنت گُڑا اے گْوات ھنچُش سارت ءُ نِگْوَم بیتگ کہ مردماں بایِد اِنت کہ پناھیں جاگھیں ھنچوشیں جاھے کہ گْوات بند بیتگ پہ وت در گپتگ

چہ پُلیں ھمبلاں پھلی لوٹ آں کہ گپّ دراجکش بیت ءُ ناسرجم ، پد ءَ اے ھم گْوشگ لوٹ آں کہ باز جاگہ ءَ ماں شاھگانیں بلوچستان ءَ اے نام پُرک کن انت ءُ ھمے پیم دگہ باز ,, گْوات ,, ھست کہ بلکیں من شموشتگ اَنت یا کہ من نہ زانتگ اَنت …

۴