تو بُگوْش چیْئنت حکمتِ اِے کار

یک روچے حضرت موسی(ع) الله ئے دربارا عرضے پیْش کُت: اَے پاکیْن الله مروچی منا چہ لهتے چہ وتی چیْرداتَگیْن رازان پیْش دار و سرحال کن!
واجهیْن الله گوْشت: اَے موسی باندا برو فلان کانیگ (چشمه)ئے چاگردا،وتا هما کاه و سبزَگانی درمیانا ٹَپّیْن و بِچار اوْدان چے پیْش کیْت!موسی(ع) همے کار کُت وَ کانیگئے چارَگا لَگِت.همے وهدا سَوارے کانیگئے کرّا آتک و وتی جانئے گُد در کُت و جانی وتی همے کانیگا شُشت.وتی گُدی گوْرا کُتَنت و شُت.بلہ وتی زَرّانی پیْلگی شَمُشت و رَپت.
کسان سالیْن چُکّے کانیگئے کرّا آتک و زرّانی پیْلِگی زُرت و رَپت.موسی دیست کہ همے وهدا کوْرے کانیگا آتک و اودان نشت.چہ آنگو سَوار پدا کانیگا واتر کُت وتی زرّانی پیْلگئے رندا،هر چی پٹ پاسی کُت پیْلگی نَدیست.کوْری جُست کُت:تو منی زرّانی پیْلگ ندیستَگ؟
کوْر چہ همک چیز بےحبر گوْشتی:اِنان
سَوارا کوْر جَت و کُشت و چہ اودان دَرره(جِهِت).
موسی(ع) باد چہ اے پیْشآتکا الله ئے گورا عرض کُت:
اَے منی پاکیْن الله! اِے چہ چیزیئت(پیْشآتک)کہ تو منا پیْش داشت؟حکمت اِے کار چیئت کہ یک بے گُناهے کُشَگ بوت!!!
واجهیْن الله گوْشت:اے موسی! اِے کسانیْن چُکّئے پت مُدّتے بازیْن پہ همے سَوارا کار کُتگ بلہ سوارا آئی مُزّ نداتَگ،اے پیْلگئے پول آئی پتئے کارئے مُزّنت کہ اِے پیْما چُک کہ وتی پتئے وارسَت پہ وتی هکّا رَسِت.بلہ آ کوْر کہ تو دیست ،آئیا وتی جوانیا همے سوارئے پِت کُشتَگ.هَنوعدل و داد پیْش کنگ بوت و کوْر پہ وتی کارانی تاوان و مُزّا رَسِت.
((الله چہ پهکان مستِرنت))
رجانک : حسین آبیار

۳